inexorabiliter
inexōrābiliter, Adv. (inexorabilis), unerbittlich, Donat. Ter. Andr. 1, 2, 18.
tam ~iter ‥ abhominatus est ipsum
jus ultionis ‥ penaliter et ~iter tandem puniendo peccata tam presumptuosorum
Wallenses ‥ ~iter Ædwardum odientes
aliena appetens sua ~ius claustris claudens
ĭnexōrābĭlĭtĕr, inexorablement : Don. Andr. 1, 2, 18.