inexpiatus
ĭn-expĭātus, a, um, adj.,
- not atoned for, unexpiated (late Lat.): dedecus, Aug. Ep. ad Dioscor. 56.
inexpiātus, a, um (in u. expio), ungesühnt, ungetilgt, dedecus, Augustin. epist. 118, 2.
ĭnexpĭātus, a, um, non expié : Aug. Ep. 118, 2.