inexpeditus
inexpeditus, not free, entangled, confused
ĭn-expĕdītus, a, um, adj., not free.
- I Entangled, confused: sicut pugna inexpeditior in angustiis, ita caedes atrocior fuit, Liv. 24, 16, 3 (al. impeditior).—
- II Not ready, not quick at any thing (post-class.).
- A Of persons: in rebus obeundis, Arn. 7, 247.—
- B Of things, not easy, difficult: inexpeditissimum est traducere, Arn. 5, 182.
in-expedītus, a, um, nicht ungehindert, I) v. Lebl.: a) verwickelt, ibi sicut pugna inexpeditior in angustiis, ita caedes atrocior fuit, Liv. 24, 16, 3 H. (Madvig impeditior). – b) ungeläufig, inexpeditissimum vobis est m. folg. Infin., Arnob. 5, 36. – II) v. Pers., saumselig, in rebus obeundis, Arnob. 7, 43.
expeditus componitur ~us
rex ‥ quia videbantur sibi in quibusdam suspecta, diutius differebat ~a
concedentes eisdem ‥ potestatem ‥ super omnibus et singulis questionibus debatis ‥ et ~is pendentibus vel eciam indiscussis
rediit rursus ~o negotio, nil aliud secum afferens
negotia ‥ remanserunt ‥ ~a et indeterminata
nec pro c m. seu libris eciam si oporteat ~um negocium dimittatis
dixit quod dominus W. de C. et G. de C. remanserunt ~i quando recessit a curia
[rex ] salubribus ejus non adquiescens monitis legatos ~os in rebus nihil laetum portantes remisit
ĭnexpĕdītus, a, um, embarrassé, gauche : Arn. 7, 43 || inexpeditissimum est av. inf. Arn. 5, 36, il est très difficile de.
(in-expedītus)
adj.,
- not free, entangled, confused.—Only comp: pugna inexpeditior, L.