inexoratus

ĭn-exōrātus, a, um, adj.,

• not entreated, not prayed for, unasked (post-class.): beneficia praebere, Arn. 3, 114.

inexōrātus, a, um (in u. exoro), I) unerbeten, beneficia, Arnob. 3, 24. – II) unerbittlich, cum ille coeptis fervidus atque inexoratus instaret, Augustin. c. Cresc. Donat. 3. § 50 extr.

inexoratus [LL] 1 not sought, not asked for. si in vobis justitia naturalis profecerit, ~ati cum omnibus sarcinis vestris, pecuniis et peculiis ‥ patriam Maurorum repeteretis Osb. Bawdsey clxi. 2 inexorable. 1166 quid aliud ‥ facere possum quam quod ‥ officii mei necessitas ~ata compellit? J. Sal. Ep. 180 (181).

ĭnexōrātus, a, um, quʼon nʼa pas demandé : Arn. 3, 24 || [pers.] inexorable : Aug. Cresc. 3, 50.