inficiens
infĭcĭens, entis, Part., from inficio.
infĭcĭens, entis, adj. [2. in-facio],
- that does nothing, inactive (ante-class.): homo, Varr. L. L. 6, § 78 Müll.: apes (with inertes), id. R. R. 3, 16, 8.
1. īnficiēns, entis (in u. facio), nichts tuend, untätig, v. Menschen, Varro LL. 6, 78: v. Bienen, Varro r. r. 3, 16, 8.
2. īnficiēns, entis, Partic. v. inficio, w. s.
1 īnfĭcĭēns, tis (in, facio), inactif, improductif : Varro L. 6, 78 ; R. 3, 16, 8.
2 īnfĭcĭēns, part. de inficio.