infideliter
infideliter, faithlessly, perfidiously
infĭdēlĭter, adv., v. infidelis fin.
īnfidēliter, Adv. (infidelis), ungetreu, unredlich, Cic. ep. ad Brut. 2, 1, 2. Vulg. Isai. 21, 2: Superl. infidelissime, Salv. c. avar. 3, 13. § 58 H.
cum ‥ a fidelitate ‥ Anglorum regi exhibita non minus ~iter quam irreverenter resiliisset
~iter se exercent(v.
fidei nostrae causas omnibus intimemus sive fideliter sive ~iter quaerentibus
quidam maleficus Walensis decessit satis nuper ~iter
īnfĭdēlĭtĕr, (16) dʼune manière peu sûre, peu loyale : Cic. ad Br. 1, 2 ; Vulg. Is. 21, 2.
īnfidēliter
adv.,
- faithlessly, perfidiously: nec aliquid senatui suadere.