infictus

1 infictus [LL] , unfeigned. ad ilium fide ~a currebant Bede Luke 334; verba ~ae veritatis Id. Tab. 444B; c804 rogate illum, ut puro corde et ~a caritate et devota pietate Deo deserviat Alcuin Ep. 269 (cf. II Cor. vi 6: in caritate non ficta); s1421 ~a veritas Chr. S. Alb. 67.

2 infictus v. infigere