infimatis
infĭmātis (infŭm-), is, adj. [infimus],
- one of the lowest (in condition, rank, etc.), opp. summas: ego infumatis infumus, Plaut. Stich. 3, 2, 37 (490); cf. Prisc. 943 P.: infimates ὑστερεύοντες, Gloss.
infimātis (īnfumātis), e (infimus), einer von den Untersten (Ggstz. summatis), ego infimatis infimus (accubet), Plaut. Stich. 493. Vgl. Prisc. 12, 17.