infortunium
infortunium, a misfortune, calamity
Could not find infortunia in Logeion dictionaries.
infortunia Noun: neuter accusative plural, Noun: neuter vocative plural, Noun: neuter nominative plural of infortunium
infortūnĭum, ĭi, n. [2. in-fortuna],
- misfortune (mostly ante-class. and post-Aug.; not in Cic. or Caes.): ferres infortunium, thou wouldst come badly off, Ter. Ad. 178: ni pareat patri habiturum infortunium esse, * Liv. 1, 50, 9: invenire, Plaut. Am. 1, 1, 130 (282): infortunio aliquem mactare, id. ib. 4, 2, 14 (1034): cavere infortunio, to guard against, id. Rud. 3, 5, 48 (827); so, vitare, id. Cure. 2, 3, 19: domus alienae, Ap. Met. 9, 23, 24; domus, id. ib. 9, 31, 4; 10, 5, 15; Macr. S. 7, 2, 5; 7, 3, 11; plur., Ap. Dogm. Plat. 2, p. 18, 3; Macr. S. 7, 2, 9.
īnfortūnium, iī, n. (*infortunus von in u. fortuna), das Unglück, Ungemach, a) übh., Cod. Iust. 5, 70, 6. Boëth. phil. cons. 3, 7. Apul. met. 9, 23 u. 31; 10, 5. Macr. sat. 7, 2, 5 u. 7, 3, 11: Plur., tua infortunia (Leiden), Hor. de art. poët. 103: vitia et infortunia, Apul. de dogm. Plat. 2, 10 extr.: post emensa infortunia, Macr. sat. 7, 2, 9: ex filiorum infortuniis maximos dolores consequi, Firm. math. 8, 24: his turbinum infortuniis percitus, durch die (über das Heer) wie Ungewitter hereinbrechenden Unfälle, Amm. 19, 7, 8. – b) in der Sprache des gemeinen Lebens euphemistisch = Züchtigung, Strafe, Prügel, ferres infortunium, es sollte dir übel bekommen, Ter.: habiturum infortunium, Liv.: invenies infortunium, Plaut.: infortunio alqm mactare od. multare, Plaut.
inauditum omnibus seculis ante ~ium ‥ factum esse perhibetur
parem ‥ lugubris ~ii moestitiam ‥ in mei miseri comperi congessisse miseriam
ubique ponit tributum, quod ~ium hodieque luit Anglia
[mansiones ] wastatae ‥ propter ~ium et paupertatem et ignium exustionem
magnum ~ium ‥ incurret
secundo ostendit suum ~ium gravius esse ~io Andromache vel Heccube
in casu quo per aliquam ~iam bonorum meorum diminucio evenerit
nullus eorum malecreditur, ideo ipsi sint inde quieti, quia judicatum fuit ~ium
quidam ingnotus cecidit de quodam batello in aqua de Tine et ibidem submersus fuit ‥ . nullus inde malecreditur. judicium: ~ium
coronatores nichil possunt inquirere nisi per ~ium
quidam A. adaquando equum suum se submersit. judicium ~ium et equus ille deodandus domino regi
utrum obierit per ~ium vel per feloniam
R. D. coronatori episcopi pro visu corporis J. N., mortui per ~ium, vj s. viij d.
īnfortūnĭum, (13) ĭī, n. (in, fortuna), infortune, malheur, châtiment : Pl. Amph. 286, etc. ; Ter. Ad. 178 ; Liv. 1, 50, 9.
Deposuit quod gentes dicebant, quod quia clandestine recipiebantur fratres in dicto ordine, quod aliquod Infortunium in ipsa receptione fiebat.
īnfortūnium ī, n
- 2 in+fortuna, a misfortune, calamity: ferres infortunium, wouldst come badly off, T.: habiturus infortunium, L.—Plur: tua me laedent, H.