infractor
īnfrāctor, ōris, m., der Zerbrecher, īnfrāctrīx, trīcis, f., die Zerbrecherin, īnfrāctūra, ae, f., das Zerbrechen, der Bruch, Prisc. part. XII vers. Aen. § 219 (alle v. infringo).
de silencii ~ibus
~ores ‥ perpetim maledixi nisi resipiscant
~ores hujus firmitatis excommunicavi
sigilli †confessionnis [l. confessionis ] ~or
omnes ~ores ‥ mee elemosine feci excomunicari
privilegia ‥ concedimus et ‥ ~ores eorum eterna maledictione dampnamus
hanc autem donationem ‥ obtulit ‥ et omnes ~ores terribiliter excommunicavit
~ores et diminutores excommunicationis vinculo innodante
infrictor statutorum parliamenti
me ut violatorem et infrictorem cujusdam pretensi et nulliter in ecclesiastice libertatis prejudicium, ut asseritur, confecti acti parliamenti ‥ accusari fecit
īnfrāctŏr, ōris, m. , īnfrāctrīx, īcis, f. (infringo), celui, celle qui brise : Prisc. Vers. Æn. 12, 219.
MadoxFormul. Anglic. pag. 240 :
Feci.... omnes Infractores seu diminutores hujus meæ eleemosynæ excommunicari.