infortunitas
infortūnĭtas, ātis. f. [2. in-fortuna],
- misfortune (with felicitas). Gell. 6, 1, 5 dub.
īnfortūnitās, ātis, f. (in u. fortuna), das Unglück (Ggstz. felicitas), Gell. 6, 1, 5 H. (dagegen Bünem. in ders. Stelle bei Lact. epit. 29, 9 importunitas).
regina, gravi ~ate preoccupata, diem clausit extremum
velut ~ate omnia gerebantur
īnfortūnĭtās, ātis, f. , c. infortunium : Gell. 6, 1, 5.