About Report a problem

Menu

infortunus

infortunus [ML], ~ius , unfortunate, unlucky; b (as sb. n.) misfortune. †aerumnus [l. aerumnosus], ~us GlC A 337; his ~is rebus perplurimi assentabant Byrht. V. Osw. 444; 1415 cum casibus ~iis FormOx 433.  b sint vigiles cauti, non sint sompnis onerati, / sint opportuni; procul infortuna fugentur D. Bec. 63; 1431 si predicta terre et tenementa ‥ per Scotos aut alia ~a ‥ conburantur seu destruantur Cl 280 m. 7d..

Saved

Recent