About
Menu

ingeniatus

ingĕnĭātus (ingĕnŭāt-), a, um, adj. [ingenium],
  • naturally constituted, disposed or apt by nature: lepide ingeniatus, Plaut. Mil. 3, 1, 136 (731): primordia, Gell. 12, 1, 17: ad astutiam, Ap. Flor. n. 18, p. 360, 20.

Saved

Recent