ingeniolum
ingĕnĭŏlum, i, n. dim. [ingenium],
- a little genius, feeble intellect, Arn. 5, 157; Hier. adv. Ruf. 4 fin.
ingeniolum, ī, n. (Demin. v. ingenium), geringer Geist, geringe Begabung, Eccl.
prima ~i rudimenta exercitari cupiens
juxta nostri modulum ~i
imitantes pro captu nostri ~i scribam illum doctum in regno caelorum [] Matth. xiii 52
licet flammivomo tuae sapientiae lumini scintilla ~i mei nil addere possit
torpentis stilum ~i
fatuitate ~i mei penes meipsum considerata
consilium quod a me queritis ~i mei vires excedit
~i mei plectro
huic ad capacitatem ~i sui commodamus argumentum
nisi ‥ haec pro viribus ~i sui studeat ediscere
ingĕnĭŏlum, ī, n. (ingenium), faible talent : Hier. Ruf. 4 ; Arn. 5, 157.