ingeniose
ingeniose, acutely, wittily, ingeniously
ingĕnĭōsē, adv., v. ingeniosus fin.
ingeniōsē, Adv. (ingeniosus), begabt, geistreich, erfinderisch, kunstsinnig, ista tractare, Cic. Acad. 2, 87: res collocare, Cic. de inv. 1, 8: nec minus ing. nequam, ein geriebener Bösewicht, Vell. 2, 68, 1: Compar., nec aliud pomum ingeniosius geminatum est, Plin. 15, 42: declamavit longe ingeniosius, Sen. contr. 2, 1 (10), 9: Superl., homo ingeniosissime nequam, Vell. 2, 48, 3.
dux Guillelmus ‥ armis haereditatem reposcere decrevit, tametsi complures majorum id ~e dissuaderent ut rem nimis arduam
animo secum plurimum moliri, quomodo fratrem ‥ regno ~ius posset inducere
quonammodo mustela in serpentem injurias suas ulta sit et ~e et strenuissime
Choream Gigantum ‥ ad montem Ambri ~e deportari
ingĕnĭōsē (16) (ingeniosus), ingénieusement : Cic. Inv. 1, 8 ; Ac. 2, 87 ; Quint. 1, 6, 36 || -sius Plin. 15, 42 ; -issime Vell. 2, 48, 3.
ingeniōsē
adv.
- ingeniosus, acutely, wittily, ingeniously: nihil (excogitat): electas res conlocare, Iu.