ingratificatio
ingrātĭfĭcātĭo, ōnis, f.,
- unthankfulness (eccl. Lat.), Anon. (Hilar.) in Job, 3, p. 212.
ingrātĭfĭcātĭō, ōnis, f. , Ps. Orig. Job 3, col. 501 et ingrātĭfĭcentĭa, æ, f. , Fulg. Rusp. Monim. 3, 4, ingratitude.