ingratificus
ingratificus, unthankful, ungrateful
ingrātĭfĭcus, a, um, adj. [ingratusfacio],
- unthankful, ungrateful: Argivi, Att. ap. Cic. Sest. 57, 122 (Trag. Rel. v. 364 Rib.).
ingrātificus, a, um (ingratus u. facio), undankbarhandelnd, Argivi, Acc. tr. 364 (bei Cic. Sest. 122).
ingrātĭfĭcus, (16) a, um, ingrat : Acc. Tr. 364.
Cic. Sext. 57. ex
Accio. O
IngratificiArgivi, inanes Graji, immemores beneficii.
ingrātificus
adj.
- ingratus + 2 FAC-, unthankful, ungrateful: Argivi.