ingravatio
ingrăvātĭo, ōnis, f. [ingravo],
- a load, burden (late Lat.), Cod. Th. 7, 13, 7.
ingravātio, ōnis, f. (ingravo), I) die Beschwerung, Last, Cod. Theod. 7, 13, 7. – II) die Verhärtung, cordis, Augustin. quaest. in gen. 2, qu. 30 in.
ingrăvātĭō, ōnis, f. (ingravo), ¶ 1 charge : Cod. Th. 7, 13, 7 ¶ 2 [fig.] endurcissement [du cœur] : Aug. Hept. 2, 30.