innuptus
innuptus, unmarried, unwedded, single
innūptus, a, um: (adj.), not veiled; unmarried, virgin-, 2.31.
in-nuptus, a, um, adj. [2. in-nubo], unmarried.
- I Lit.
- A Adj.: pueri innuptaeque puellae, Verg. G. 4, 476: Minerva, virginal, virgin-, id. A. 2, 31: manus, the Amazons, Sil. 2, 75.—
- B Subst.: innupta, ae, f., an unmarried woman, a virgin, Cat. 62, 6; 12; 36; 64, 78; Prop. 3, 19, 25; Verg. A. 12, 24: praegnans, Arn. in Luc. 2, 2.—
- II Transf.: innuptae nuptiae (γάμος ἄγαμος), a marriage that is no marriage, an unhappy marriage, Poëta ap. Cic. de Or. 3, 58, 219 (Trag. Fragm. Inc. v. 80 Rib.).
in-nūptus, a, um (in u. nubo), unverheiratet, unvermählt, I) eig. u. übtr.: a) v. einem Mädchen, puella, Verg.: Phoebe, Ov.: übtr., bos, Sen. poët. – subst., innūpta, ae, f., eine Unverheiratete = Jungfrau, inn. praegnans, Arnob. in Luc. 2. § 2: Plur. bei Catull. 62, 6 u. 64, 78. Verg. Aen. 12, 24. Prop. 3, 19, 25: Ggstz., praeferre nuptis innuptas, Augustin. c. Faust. 30, 4. – b) v. Manne, Tert. de pudic. 16. – II) meton.: innuptae nuptiae, griech. γάμος ἄγαμος (Eurip. Hel. 698), eine Ehe, die keine ist, eine unglückliche, unselige Ehe, Poët. tr. fr. inc. 80 (bei Cic. de or. 3, 219).
ruricolae et reges, pueri innuptaeque puellae
precepimus ‥ [(virum aut uxorem ] manere ~um vel ~am aut sibi mutuo reconciliari
transfigunt omnes ‥ pariter nuptos et ~os, parentes cum liberis
gaude ergo, filia Syon, si te, Christo sponso, conservasti virginem et ~am
[filia ] junior ‥ quam moriens ‥ reliquerat et ~am, Francorum regi ‥ postea nupsit
in-nūptus
adj.,
- unmarried, unwedded, single: puellae, V.: Minerva, virgin, V.—As substf., a virgin, V., Ct., Pr.—Poet.: innuptae nuptiae, i. e. unhappy.