innubus
innubus, unmarried, single, virgin
innŭbus, a, um, adj. [2. in-nubo], unmarried.
- I Lit., Ov. M. 10, 567; 14, 142: Pallas, Aus. Epigr. 106; Val. Fl. 1, 87: diva, id. 4, 605.—
- II Transf., of the laurel (because Daphne, who was never married, was changed into it): innuba laurus, Ov. M. 10, 92.
innubus, a, um (in u. nubo), unverheiratet, unvermählt, ehelos, v. weibl. Pers., Sibylla, Ov.: Pallas, Prop.: martyr (Märtyrin), Prud. – poet. übtr., laurus, der jungfräuliche (weil Daphne, die in einen L. verwandelt ward, unverheiratet blieb), Ov. met. 10, 92.
~a, quae nulli nubit
huc ascensura purpureo ascensu pudoris et puniceis ~e verecundie genis
Eadgytha sancto jungitur innuba
Vesta remansit ~a et quia virgo virgines in templo ejus sunt sacrate
florent paradisiaca amenitate ~a membra [S. Withburge ]
innuba ‥ que nondum nupsit
audiat omnis homo, juvenis, puer, innuba, virgo, / atque senes tremuli, que sit querimonia cleri
innŭbus, (16) a, um, v. innuba.
- 1. ongetrouwd, ongehuwd;
- 2. maagdelijk [laurus laurier (omdat Daphne, die in een laurierboom veranderd werd, ongetrouwd was)].
innubus
adj.
- NEB-, unmarried, single, virgin: vivere, O.: laurus (into which Daphne was changed), O.