inobaudientia Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 Du Cange ĭn-ŏbaudĭentĭa, v. inoboedientia fin. inobaudientia, ae, f. (*inobaudio), der Ungehorsam, Tert. adv. Marc. 4, 17 extr. ĭnŏbaudĭentĭa, æ, f. , désobéissance : Tert. Marc. 4, 17. INOBAUDIENTIA, Inobedientia. Priori voce usus est Tertull. lib. 4. adv. Marcionem cap. 17. posteriori vero S. Hieronymus, Quæst. Hebr. in 2. Reg. 1. Salvianus lib. 1. de Gubern. Dei et lib. 4. contra Avaritiam, Concil. Tolet. IV. etc.