inoboedientia
ĭn-ŏboedĭentĭa, ae, f.,
- disobedience (late Lat.), Aug. Civ. Dei, 14, 17; Hier. Quaest. Hebr. ad Reg. 2, 1.—In the form ĭnŏbaudĭentĭa, Tert. adv. Marc. 4, 17 fin.
inoboedientia, ae, f. (inoboediens), der Ungehorsam, Eccl.
offensus a ‥ Merciorum episcopo per meritum cujusdam ~iae, ‥ archiepiscopus eum deposuit
quapropter quasi ~ie et contumacie macula contra sedem totius Britannie matrem in eo reperta
pro sua ~ia excommunicationis sententiam pertulisse
injuncta tibi mandata per ordinem pandas, quod, si ultra distuleris, meritas ~ie exsolvas penas
[papa ] duos patriarchas deposuit propter ~iam
precipimus ‥ abbati ut omnem rebellionem et ~iam pertinacem statim ut oriri perpenderit
~ia [contra preceptum Domini ] que ‥ non absistet expugnare feminas
placeat Deo, ut sicut dispendium patimur prime ~ie, ita mihi claudat obedientia cursum vite
reprobato Saule propter ~iam
propter ~iam decem mandatorum Dei septima pars terre destruetur(
pro tanto contemptu et ~ia vultus nostri
super excessibus, inhobedienciis et aliis
super emendacione ~iarum, rebellionum, contemptuum ‥
mala evenerunt ‥ per ~iam, ignominiam et rebellionem vicecomitum, clericorum et servientium
omnes illos quos iidem Edmundus et Robertus ‥ propter eorum rebellionem et ~iam arestaverint
dominus Simon Monteforti postea propter ~iam suam erga regem exheredatus et exlegatus cum filiis suis
qui parentibus ~iam seu contumaciam parant
elegi potius rusticano eloquio amicorum meorum voto concurrere, quam urbano silentio eos contemnendo per ~ie culpam offendere
contra ~iam ventris
ubi ‥ paucissimus est calor ibi pro ~ia materie et humiditatis multitudine et equali spissitudine nihil terrestre generantur substantie
causa impediens est aer frigidus, infirmi ~ia, ministrorum imperitia
ĭnŏbœdĭentĭa, æ, f. , désobéissance : Eccl.