innumeratus
in-nŭmĕrātus, a, um, adj. [2. in-numero],
- unnumbered (late Lat.): miracula, Tert. adv. Marc. Carm. 2, 17.
innumerātus, a, um (in u. numero), ungezählt, unzählig, Ps. Tert. adv. Marc. carm. 2, 17. Rufin. Orig. in num. homil. 1, 1.
ibidem interfectus fuit comes de Bar ‥ et alii ~i
felonice depredaverunt R. vicarium ecclesie de B. de c solidis de pecunia ~a
innŭmĕrātus, a, um, non compté : Ps. Tert. Marc. 2, 17.