innubilus
in-nūbĭlus, a, um, adj.,
- unclouded, cloudless: aether, Lucr. 3, 21.
in-nūbilus, a, um, unbewölkt, semper inn. aether, Lucr. 3, 21.
innūbĭlus, (16) a, um, Lucr. 3, 21, et innūbis, e (in, nubes), Sen. Herc. Œt. 238, sans nuages, serein.