inorno
ĭn-orno, 1, v. a.,
- to adorn (late Lat.): flosculi inornantur, Tert. Anim. 19; id. adv. Val. 12.
in-ōrno, āre, schmücken, Tert. de anim. 19 u. adv. Val. 12.
ĭnōrnō, āre, tr., orner : Tert. Val. 12.