inorus
ĭnōrus, a, um, adj. [2. in-os],
- without a mouth: ostreae, Turp. ap. Non. 216, 8 (Com. Rel. v. 23 Rib.; cf. Müll. ad Fest. p. 114).
in-ōrus, a, um (in u. os), mundlos, ostreae, Turpil. com. 23. – ➳ Gell. 7, 6, 1 Hertz inodora.
ĭnōrus, a, um, v. inoris.