inornatus
inornatus, unadorned, without ornament
Could not find inornatumque in Logeion dictionaries.
inornatumque Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of inornatus
inornatumque Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of inorno
- unadorned (syn. incomptus): mulieres, Cic. Or. 23, 78; cf. capilli, Ov. M. 1, 497; 5, 472; and, crines, id. ib. 9, 3: Lysias tenuis atque inornatus, Cic. Or. 9, 29; so Quint. 4, 2, 46; 8, 3, 50; 59 al.: nomina et verba, plain, common, Hor. A. P. 234: non ego te meis Chartis inornatum silebo, uncelebrated, id. C. 4, 9, 31.— Adv.: ĭnornātē, without ornament, inelegantly: dicere, Auct. Her. 4, 31, 42.—Comp.: inornatius scribere, Fronto ad Verum Imp. ep. 1 med. Mai.
vestis inornata, ‥ / incompti crines
- 1. onversierd, zonder sieraden [comae];
- 2. (metaf.) eenvoudig [verba; orator];
- 3. (Hor.) niet geroemd.
- unadorned, without ornament: mulieres: capilli, O.: nomina et verba, plain, H.: Non meis Chartis inornatus, uncelebrated, H.