insecundus
in-sĕcundus, a, um, adj.,
- not following, unyielding, uncomplying: secundus, insecundus, Not. Tir. 95.
īn-secundus, a, um, unglücklich, proelium, Eutr. 9, 24 H. u. Dr.; vgl. Not. Tir. 57, 64.
īnsĕcundus, a, um, défavorable : N. Tir. 95.