insector
insector, to pursue, follow up
insector, ātus, 1, v. dep. a. freq. [insequor], to pursue (class.).
- I Lit.: impios agitant insectanturque furiae, Cic. Leg. 1, 14, 40; cf. id. Div. 2, 70, 144: aliquem hastis, Plaut. Capt. 3, 4, 17 (549): aliquem verberibus, to pursue with blows, Tac. A. 1, 20.—
- B Transf.: assiduis herbam insectabere rastris, pursue the weeds with diligent hoes, i.e. diligently extirpate them, Verg. G. 1, 155.—
- II Trop., to pursue with words, to censure, blame, rail at, inveigh against, speak ill of (with exagitare): indices, Cic. Att. 1, 16, 8: insector ultro, atque insto accusatori: insector, inquam, et flagito testes, id. Font. 1; cf. id. Planc. 19, 48: aliquem maledictis, id. Fin. 2, 25, 80: acerbius in aliquem invehi insectarique vehementius, id. Lael. 16, 57: aliquem inimice, id. N. D. 1, 3, 5: audaciam improborum, id. Att. 10, 1, 4: injuriam alicujus, id. ib. 5, 17: librariorum inscientiam, Quint. 9, 4, 39: vitia, id. 10, 1, 65: praetextam demissam ad talos, id. 5, 13, 39 al.: damnum amissi corporis, to reproach, upbraid with, Phaedr. 3, 11, 3: de legitima insectandi alicujus causa composita oratione, Paul. Sent. 5, 4, 15: obsceno nomine, id. ib. 5, 4, 21.
īnsector, ātus sum, ārī, feindl. verfolgen, drängen, I) eig.: aquila insectans alias aves et agitans, Cic.: impios insectantur Furiae, Cic.: poet., herbam rastris, das Unkraut fleißig ausjäten, Verg. – II) übtr., verfolgen, durchziehen, verhöhnen, verunglimpfen, alqm maledictis, Cic.: alqm vehementius, inimice, Cic.: audaciam improborum, Cic.: vitia, Plin. ep. – ➳ Partiz. Perf. passiv, ab iis insectatus, Auct. b. Afr. 71, 4. – Aktive Nbf., nos insectabit lapidibus, Plaut. capt. 593 u. Poen. 528.
See: insectari
īnsector, (10) ātus sum, ārī, tr., ¶ 1 poursuivre sans relâche, être aux trousses de : Cic. Leg. 1, 40 ; Div. 2, 114 ¶ 2 [fig.] a) presser vivement, sʼacharner après : Cic. Att. 1, 16, 8 ; 10, 1, 4 ; Fin. 2, 80 ; Nat. 1, 5 ; b) assiduis herbam rastris Virg. G. 1, 155, sʼattaquer (faire la guerre) à lʼherbe avec un sarcloir vigilant ; c) reprocher : Phædr. 3, 11, 3.
➳ forme active insectabit Pl. Capt. 593 || part. à sens passif, B. Afr. 71, 4.
- 1. achtervolgen; ➤ aquila insectans alias aves et agitans; impios insectantur Furiae; (metaf.) herbam rastris ~ het onkruid met een hak te lijf gaan;
- 2. (metaf.) in het nauw brengen [vehementius];
- 3. hekelen, bespotten; ➤ nullius insector calamitatem (Cic.).
insector , aris, atus sum, ari. d.
追赶。窘難。— eum maledictis 駡其人。— eum lapidibus 以石擊之。— terram rastris 耕此地不斷。
Suggest a Translation
See an image
追赶。窘難。— eum maledictis 駡其人。— eum lapidibus 以石擊之。— terram rastris 耕此地不斷。
Suggest a Translation
See an image
īnsector ātus, arī, dep.freq.
- insequor, to pursue, follow up: exercitum: herbam rastris, i. e. extirpate, V.—Fig., of speech, to pursue, attack, rail at, inveigh against: ultro Insectere velut melior?lecture, H.: etiam et etiam: nullius calamitatem: carmina Livi, H.