instinguere

instinguere [LL, CL p. ppl. only] 1 to move (to action), inspire. horum exemplis instincta Aldh. Met. 6 (v. exercitare 1a); 749 (12c) si quis ‥ tyrannica cupiditate instinctus ‥ CS 178; tu Dei amore [sis] semper instinctus Alch. Ep. 299; †959 (12c) Adam ‥ quadriformi plasmatum materia almo ad sui [sc. Dei] similitudinem instinctum spiramine CS 1046; in quantum vires suppetent et Spiritus Sancti gratia instinxerit [v. l. instincxerint; gl.: ontiht] RegulC 12; est forte aliquis a Deo instinctus cui placuerit bonum et sanctum audire mandatum Ælf. Ep. 2. 3. 2 (p. ppl. instinctus as adj.) instinctive, intuitive. nota quo ad tempus, quo ad naturam, quo ad ~am noticiam, et quo ad facilitatem noscendi Wycl. Log. II 7.