instinctus
instinctus2, instigation
instinctus, a, um, Part., from instinguo.
instinctus, ūs, m. [instinguo],
- instigation, impulse (class.; mostly in abl. sing.): oracula, quae instinctu divino afflatuque funduntur, inspiration, Cic. Div. 1, 18, 34; id. ib. 1, 6 fin.; 1, 31, 66: sine caelesti aliquo mentis instinctu, id. Tusc. 1, 26: instinctu decurionum, Tac. H. 1, 70: instinctibus daemonum, Lact. 4, 30: ex instinctu deorum dicere, Mos. et Rom. Leg. Coll. 15, 2, 5.
īnstīnctus, ūs, m. (instinguo), die Anreizung, Eingebung, der Antrieb, instinctu divino, Cic.: instinctu decurionum, Tac.: non impetu et instinctu nec ore uno fluens, nicht aus Erregung u. Begeisterung u. einem Munde strömend, Tac. ann. 14, 16: instinctu Musarum, Lact.: instinctibus daemonum, Lact. 4, 30, 1: sequi classici vocantis instinctum, Ps. Quint. decl. 4, 19.
obsecrans ‥ ut nemo ‥ hoc nostrae devotionis donum aliquo temeritatis ‥ ~u disrumpat
ipse dono regis ‥ xij villas habuit, ‥ sed eas molimine et ~u Lanfranci ‥ idem rex ei abstulit
W. Aucensis comes, ~u religiose conjugis sue L., abbatiam ‥ construxit
filius autem concubinam ‥ postea superinduxit, cujus ~u paulo post a domo sua, quam ipse fecerat, patrem ejecit
divino admonitus ~u
cum ‥ divine miserationis ~u
Spiritus Sanctus in eis supplebat interiori ~u quod alii solent recipere per exteriorem doctrinam
hoc credo factum est ‥ quodam divino motu vel instingtu
ad ~um antichristi ‥ contra fidem dimicantibus
diabolico ~u
quidam monachus ‥ qui demoniaco ~u furtis reatum perpetravit
monacus ‥ marsupium ‥ ~u demonico furatus est
~u demonis et consilio pravorum hominum
~u hostis generis humani
jus naturale, quod docuit omnia animalia natura, i. e. per ~um nature
anima intellectiva [dat signa ] que proferuntur sine deliberacione, set quodam ~u naturali
~u nature
miser ergo pictor per ignaviam impugnat ~um naturalis sollertie que viget in bestiis
thesaurus ‥ scientie, quem omnes homines per ~um nature desiderant
1 īnstīnctus, (16) a, um, part. de instinguo.
2 īnstīnctŭs, (12) ūs, m. , instigation, excitation, impulsion : Cic. Tusc. 1, 64 ; Tac. H. 1, 70 ; instinctu divino Cic. Div. 1, 34, par une inspiration divine.
- 1. aansporing, ingeving; ➤ instinctu divino; instinctu decurionum;
- 2. geestdrift, inspiratie; ➤ furore et instinctu flagrans.
īnstinctus (1)
- P. of instinguo.
instinctus ūs), m
- instinguo, instigation(only ablsing.): instinctu divino, by inspiration.