instinctor
instinctor, an instigator
instinctor, ōris, m. [instinguo],
- an instigator (post-Aug.): sceleris, Tac. H. 1, 22: belli, id. ib. 4, 68; Amm.21, 12; 30, 1.
īnstīnctor, ōris, m. (instinguo), der Anreizer, Anstifter, acerrimus belli, Tac. u. Amm.: sceleris, Tac.: dissensionum, Amm.
īnstīnctŏr, (15) ōris, m. (instinguo), instigateur : Tac. H. 1, 22 ; Amm. 21, 12.
īnstinctor ōris, m
- STIG-, an instigator: sceleris, Ta.