institutor
instĭtūtor, ōris, m. [instituo],
- a founder, creator, erector, contractor (post-class.): veteres urbium, Amm.14, 8, 6: sordidissimorum artificiorum, Sen. Ben. 6, 17, 1: materiae, Lact. 2, 8 med.—
- II A teacher, instructor: morum, Treb. Pol. Trig. Tyr. 3, 1. —Plur., Pac. Pan. 8, 5; Lampr. Commod. 1.
īnstitūtor, ōris, m. (instituo), I) der Errichter, Einrichter, Anleger usw., sordidissimorum artificiorum, Betreiber, Sen. de ben. 6, 17, 1 Haase (Gertz liest institores): materiae, Schöpfer, Lact: et hominis et universitatis creator et institutor, Tert.: institutores veteres, Gründer (einer Stadt), Amm. – II) der Unterweiser, Lehrer, mentis, Augustin. epist. 257 extr.: morum et actuum imperialium, Treb. Poll. trig. tyr. 3, 1: litterarum, im Lesen, Edict. Diocl. 7, 66: ineptarum religionum, Lact. 1, 22, 7: Plur., institutores (Hofmeister) eorum, Pacat. pan. 8, 5: absol., Lampr. Comm. 1, 7.
cunctorum Deus ~or profectuum
cunctorum bonorum ~or Deus
Christiane religionis ~orem
Christus ‥ ~or nove legis
legi perfecte libertatis, cujus ut ~or testatur ipsius, jugum suave est et onus leve, collum ‥ subjecit
in ‥ monachorum patris et ~oris Benedicti honore
Gilebertus, primus pater et ~or ordinis de Sempingham
Franciscus ‥ qui illius ordinis fuerat ~or
ad anniversarium ‥ prioris R. ‥ qui primus dictorum [sic ] ~or ‥ fiet erogacio pauperibus xxti solidorum
quorum ordinem non instituit, sed ad ~orum ipsorum ordinum peticionem humilem approbavit
si in ecclesiis ‥ quisquam preter assensum tuum ‥ fuerit institutus, liceat tibi eum ‥ removere, si ~or eum non amoverit
postquam ‥ quisquam fuerit institutus, illico prelatis ‥ in quorum dioecesi consistunt priora beneficia, que habebat ‥ quod gestum est ‥ denunciat ~or
generosus puer, docente ~ore, didicit sollicitae nectarea mella Davidici carminis
Angliae Christianitatis ~or primicerius [sc. Augustinus ]
Spiritus Sanctus bonarum mentium ~or
astruit ‥ se a ‥ Paulo apostolo institore [sic MS; l. ~ore ] nostro didicisse
artis grammatice scriptor et ~or [v. l. instructor ]
Plutarcus, philosophus, ~or Trayani imperatoris
juventutis nostre ~orem
ut unus ejus [sc. ecclesie ] pastor et ~or existeret, cui ‥ prelati ‥ subjacerent
magistro P., filio magistri Athelardi ~oris et ordinatoris presentis ecclesie
īnstĭtūtŏr, ōris, m. (instituo), qui dispose, qui administre : Sen. Ben. 6, 17, 1 || précepteur, maître : Lampr. Comm. 1, 7 ; Lact. Inst. 1, 22, 7.
- 1. iem. die instelt, opricht, maakt [urbium];
- 2. onderwijzer, leermeester.
Stephanus Alamanni junior mercator Tholosæ et Raymundus Bernardi factor seu Institutor ac negotiorum gestor ipsius Stephani, etc.