insufflare

insufflare [CL] 1 to breathe (upon); b (w. ref. to Joh. xx 22). ~ans in os ejus Gir. TH II 48; in eum ~avit J. Furness Kentig. 6 (v. ignivomus 2a); paululum ~avit in os quiescentis Coggesh. Visio 6; isti Petro ‥ apparuit Christus in forma pueri, inter manus sacerdotis, ~ans in eum (Peter of Pomfret) Meaux I 395 (cf. Eul. Hist. III 112).  b post resurrectionem ‥ ~avit et dicit eis ‥ Bede Hom. II 11. 159; de ejusdem personae secreto procedebat ille Spiritus quem dabat, de cujus occulto Spiritus ille procedebat quem ~abat Anselm (Proc. Sp. 5) II 196; ~at Christus apostolis et dicit ‥ Ad. Dore Pictor 163; Christus ~avit ‥ eis [sc. apostolis] Ockham Dial. 846; post suam resurrectionem, quando in omnes simul ~ando dixit: accipite ‥ Bekinsau 750. 2 to breathe into. c620 qui in vobis vitae ~avit spiritum (Lit. Papae) Bede HE II 10 p. 103. 3 to blow on. b (pr. ppl. as sb. m.) one who blows on, blower. cum faceret ignem et non cito arderet, ‥ dixit ‘veni diabole ~a ignem’ et statim ignis arsit H. Albus 97; si ‥ desideratur ventus pro freno Veneri, bonum est ut braccis careant et ~entur Map NC I 25 f. 20v; Ps.-Elmh. Hen. V 96 (v. genetivus 1a).  b cineres que excecant ~antem [ME: ablent euch mon þæ ham in blaweð] AncrR 76.