insuefactus
insuefactus, accustomed, habituated
insŭēfactus, a, um, adj. [1. in-sueofacio],
- accustomed, habituated (= assuetus): equi, Caes. B. G. 4, 24, 3.
īnsuēfactus, a, um (*in-sueo u. facio), daran gewöhnt, dazu abgerichtet, Caes. b. G. 4, 24, 3.
īnsuēfactus, (16) a, um (*insueo, facio), habitué : Cæs. G. 4, 24, 3.
īnsuēfactus
adj.
- insuesco + facio, accustomed, habituated(adsuetus): equi, Cs.