insulse
insulse, tastelessly, insipidly, foolishly, absurdly
insulsē, adv., v. insulsus fin.
īnsulsē, Adv. (insulsus), abgeschmackt, fade, ungereimt, albern, loqui, Cic.: non insulse interpretari, nicht ohne Witz, Cic.: multa gerere crudeliter et insulse, Eutr.: locus non minus insulse quam absurde commentus, Apul. – Compar., nihil potest dici insulsius, Gell. 16, 12, 6. – Superl., postea hoc etiam addidit insulsissime, Gell. 12, 2, 6.
pedagogis ‥ agitaris quorum letiferis sophismatibus ~e ‥ seduceris
quare tam confuse et stulte ac ~e loqueris?
presencia necligenter et ~e curamus, futura casui committimus
īnsulsē (insulsus), dʼune manière insipide, sottement : Cic. Att. 15, 4, 1 ; de Or. 2, 221 || -sius Gell. 16, 12 ; -sissime Gell. 12, 2, 6.
īnsulsē
adv.
- insulsus, tastelessly, insipidly, foolishly, absurdly: omnia fieri: non insulse interpretari, not without wit.