insuetudo
insuētūdo, ĭnis, f. [2. insuetus],
- a being unaccustomed to (post-class.): cibi, Spart. Sev. 16, 2.
īnsuētūdo, inis, f. (insuetus), das Ungewohnte einer Sache, cibi, Spart. Sever. 16, 2.
īnsuētūdō, ĭnis, f. , défaut dʼhabitude : Spart. Sev. 16, 2.
Spartian. Sever. 16. Fluente quoque per
Insuetudinemcibi alvo militum.