intermissus
intermissus, a, um, Part., from intermitto; q. v. fin.
intermissus, ūs, m. [intermitto], for intermissio,
- an intermission, interruption: garrulus sine intermissu cantus, incessant, Plin. 10, 29, 43, § 81.
intermissus, Abl. ū, m. (intermitto), das Nachlassen, Absetzen, sine intermissu cantus, Plin. 10, 81.
1 intermissus, a, um, part. de intermitto.
2 intermissŭs, ūs, m. , interruption : Plin. 10, 81.