intermitto
intermitto, to leave off, intermit, omit, suspend, interrupt, neglect
- Act.
- A To leave off, intermit, omit, neglect; constr. with acc., aliquid ab, ad, or inf.
- α With acc.: studia, Cic. Or. 10: iter, Caes. B. C. 3, 3: proelium, id. B. G. 3, 5: opus, id. ib. 3, 29: admirationem rerum, Cic. Fin. 5, 20, 57: officia militaria, Just. 25, 1, 9: curam rerum, Tac. A. 4, 13: laborem, Ov. M. 3, 154: quod (otium) quidem paulisper intermisit, Plin. Ep. 7, 31, 4; cf.: qua erat nostrum opus intermissum, Caes. B. G. 7, 71.—
- β Aliquid ab: ut reliquum tempus a labore intermitteretur, Caes. B. C. 1, 32, 1: tempus ab opere, id. B. G. 7, 24, 2; cf. id. ib. 7, 17, 1. —
- γ With ad: nulla pars nocturni temporis ad laborem intermittitur, Caes. B. G. 5, 40, 5; 5, 11, 6.—
- ε With inf.: quod tu mihi litteras mittere intermisisses, Cic. Fam. 7, 12, 1; so, non intermittit suo tempore caelum mitescere, etc., id. Tusc. 1, 28, 69: consulere rei publicae, id. Div. 2, 1, 1; id. Fam. 7, 12, 1: obsides dare, Caes. B. G. 4, 31. —
- B To let pass, suffer to elapse: tempus, quin, Plaut. Bacch. 2, 2, 31 (209): unum diem, quin veniat, Ter. Ad. 293: diem, Cic. Att. 9, 16, 1. —
- II Neutr.
- A To leave off, cease, pause: gallos gallinaceos sic assidue canere coepisse, ut nihil intermitterent, Cic. Div. 1, 34, 74: aves intermittentes bibunt, drink by separate draughts, Plin. 10, 46, 63, § 129.—
- B To leave an interval, to pause: spatium, qua flumen intermittit, does not flow, Caes. B. G. 1, 38; Plin. 17, 22, 35, § 171: febris intermittit, is intermittent, Cels. 3, 14: febris intermittens, an intermitting fever, id. 3, 13.
- —Hence, intermissus, a, um, Part.
- A Of a place, not occupied by, free from: custodiis loca, Liv. 7, 36, 1; 24, 35, 8: planities intermissa collibus, Caes. B. G. 7, 70.—
- 2 Of time or space, permitted to elapse, intervening, left between.
- α Of time: brevi tempore intermisso, Caes. B. G. 4, 34.—
- β Of space: intermissis circiter passibus quadringentis, Caes. B. G. 1, 41; 7, 73 al.—
- B Intermitted, neglected, or omitted for a time, respited, interrupted: ludi, Cic. Div. 1, 26, 55: ventus, Caes. B. G. 5, 8: libertas, Cic. Off. 2, 7, 24: impetus remorum, id. de Or. 1, 33, 153: bella, Hor. C. 4, 1, 1: bellum, Suet. Aug. 16: censura diu, id. Claud. 16: nono die, intermisso rure, ad mercatum venire, Rutil. ap. Macr. S. 1, 16, 34. —
- C Not surrounded, unenclosed: pars oppidi, quae intermissa a flumine et a paludibus: aditum angustum habebat, Caes. B. G. 7, 17: trabes intermissae spatiis, separated, id. ib. 7, 23: verba prisca et ab usu quotidiani sermonis jamdiu intermissa, i.e. given up, abandoned, Cic. de Or. 3, 38: ordo, Plin. 7, 12, 10, § 50: mos, Plin. Ep. 9, 13: per intermissa moenia urbem intrārunt, i.e. where the wall was discontinued, Liv. 34, 37 fin.: facies, non multarum imaginum et intermissarum, sed unius longae et continuae, Sen. Q. N. 1, 3, 8.—
- D Left out, omitted (late Lat.): nonnulla, quae mihi intermissa videbantur, adjeci, Hier. praef. ad Chron. Euseb.
I tr., ¶ 1 laisser au milieu, dans lʼintervalle : intermisso loci spatio inter cohortes Cæs. G. 5, 15, 4, un espace étant laissé entre les cohortes ; mille passuum intermisso spatio Cæs. G. 6, 7, 4, avec un espace intermédiaire de mille pas ; dies intermissus Cic. Mur. 35, lʼintervalle dʼun jour, cf. Cæs. G. 1, 27, 4 ; 5, 15, 3 ; C. 3, 84, 1 || (pars) intermissa a flumine et a paludibus Cæs. G. 7, 17, 1 (partie) laissée libre (laissée en intervalle) par (à partir de) le fleuve et les marais ; planities intermissa collibus Cæs. G. 7, 70, 1, plaine laissée libre par les collines, [ou collibus dat., cf. interjicio ] plaine sʼétendant entre les collines ; intermissa custodiis loca Liv. 24, 35, 8, intervalles laissés libres par [entre] les postes de garde ¶ 2 laisser du temps en intervalle : noctem, diem Cæs. G. 5, 38, 1, laisser sʼécouler une nuit, un jour dʼintervalle ; nihil Cic. Div. 1, 74, ne laisser aucun intervalle, ne pas discontinuer ; ne quod tempus ab opere intermitteretur Cæs. G. 7, 24, 2, pour quʼaucun laps de temps ne fût, par interruption, soustrait au travail ; nulla pars nocturni temporis ad laborem intermittitur Cæs. G. 5, 40, 5, il nʼy a pas un moment de la nuit qui ne soit employé sans interruption au travail, cf. G. 5, 11, 6 ; nullum intermisi diem quin... darem Cic. Att. 7, 15, 1, je nʼai pas laissé passer un jour sans tʼenvoyer..., cf. Pl. Bacch. 210 ; Ter. Ad. 293 ; Cæs. G. 5, 55, 1 ; 7, 36, 4 ¶ 3 mettre de la discontinuité dans un tout, interrompre, suspendre : iter, opus, dilectus, prœlium Cæs. G. 1, 41, 5 ; C. 1, 42, 3 ; C. 1, 10, 4 ; G. 3, 5, 3, interrompre sa marche, un travail, des levées de troupes, suspendre le combat, cf. Cic. Or. 34 ; Off. 2, 24 ; Br. 303 ; verba vetustate ab usu cotidiani sermonis jamdiu intermissa Cic. de Or. 3, 153, mots qui par lʼeffet de la vieillesse ont été laissés depuis un long intervalle de temps en dehors de lʼusage courant de la langue ; intermissa mœnia Liv. 34, 37, 8, vides, ouvertures dans les remparts || [avec inf.] sʼinterrompre de, cesser de : Cæs. G. 4, 31, 1 ; Cic. Div. 2, 1 ; Tusc. 1, 68, etc. ¶ 4 mettre de lʼintervalle entre des objets, espacer, séparer : trabes paribus intermissæ spatiis Cæs. G. 7, 23, 3, poutres séparées par des intervalles égaux, cf. Sen. Nat. 1, 3, 8 ; Plin. Min. Ep. 2, 17, 27.
II intr., admettre de la discontinuité, sʼinterrompre : subeuntes intermittere Cæs. G. 2, 25, 1, sʼarrêter dans leur marche ascendante ; qua flumen intermittit Cæs. G. 1, 38, 5, sur lʼétendue où le fleuve cesse, inoccupée par le fleuve, cf. Plin. 17, 171 ; Sen. Ep. 29, 8.
- 1. ertussen leggen, ertussen laten; (pass.) ertussenin liggen; ➤ valle intermissā omdat er een dal tussen lag;
- 2. ruimte ertussen leeg- of openlaten; meestal ppp. leeg, open ertussen gelegen; ➤ planities intermissa collibus tussen heuvels; mediocribus spatiis intermissis met niet al te grote tussenafstanden; hoc spatio intermisso op deze afstand; per intermissa moenia urbem intrare door de gaten in de muren;
- 3. (metaf.) tijdelijk onderbreken, staken, uitstellen [navigationem; iter; studia; proelium; admirationem rerum]; ➤ libertas intermissa tijdelijk opgegeven; verba intermissa afgebroken; in pace, etiam si non finiuntur odia, intermittantur (Liv.); non multum refert utrum omittas philosophiam an intermittas (Sen.); — (m. inf.) nalaten, ophouden; ➤ obsides dare intermiserant (Caes.); — pass. intermitti en intr. tijdelijk afnemen, ophouden, rusten; ➤ negotia forensia intermittunt; vento intermisso nadat de wind was gaan liggen; flumen intermittit stroomt niet; flamma intermittit houdt op; non intermittunt hostes rukken onophoudelijk op;
- 4. (een tijd) voorbij laten gaan, onbenut laten verstrijken [diem; noctem; tempus]; ➤ intermisso spatio na een poos; triduo intermisso; (bij voorafgaande negatie m. quin) nullum tempus intermiserunt quin legatos mitterent;
- 5. een ambt tijdelijk vacant laten [magistratum].
插其內。相雜。間。 Iter non intermitto 繼路不停。Neque diem neque noctem intermittit 晝夜不止。Qua flumen intermittit 河水不到之處。Continenti nec intermisso spiritu 一呼吸。未梢歇。Triduo intermisso 隔三日。Verba intermissa 少用之言。
Suggest a Translation
See an image
- to leave off, intermit, omit, suspend, interrupt, neglect: iter, proelium, Cs.: hoc intermisi, quoad non licuit: laborem, O.: Intermissa diu bella, H.: litteras mittere: non intermittit caelum mitescere, etc.—P. pass.: ludi, interrupted: ventus, intermittent, Cs.: bella, H.: pars oppidi, quae, intermissa a flumine et a paludibus, etc., where an interval was left, Cs.: per intermissa moenia, a gap in, L.: verba ab usu cotidiani sermonis iamdiu intermissa, i. e. disused. —Of space, to leave unoccupied, leave vacant: mediocribus intermissis spatiis, Cs.: custodiis loca, L.—To leave an interval, pause: spatium, quā flumen intermittit, does not flow, Cs.—Of time, to let pass, suffer to elapse, omit, leave unimproved: unum diem, Quin veniat, T.: plurīs dies, Cs.: dies intermissus perturbat omnia: nocte intermissā, having intervened, Cs.: nulla pars nocturni temporis ad laborem intermittitur, Cs.: diem.—To leave off, cease, pause: hostīs neque subeuntes intermittere, Cs.: sic adsidue canere, ut nihil intermitterent.
-
…apertis exercitum duceret, de quarta vigilia, ut dixerat, profectus est. Septimo die, cum iter non intermitteret, ab exploratoribus certior factus est Ariovisti copias a nostris milia passuum IIII et XX abesse. Cognito Caesaris adventu…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, obsides, arma, servos qui ad eos perfugissent, poposcit. Dum ea conquiruntur et conferuntur, nocte intermissa circiter hominum milia VI eius pagi qui Verbigenus appellatur, sive timore perterriti, ne armis traditis supplicio adficerentur ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…captus est. Ex eo proelio circiter hominum milia CXXX superfuerunt eaque tota nocte continenter ierunt nullam partem noctis itinere intermisso ; in fines Lingonum die quarto pervenerunt, cum et propter vulnera militum et propter sepulturam occisorum nostri triduum morati…
Julius Caesar, Gallic War
-
…deserto ; loco ; proelio excedere ac tela vitare, hostes neque a fronte ex inferiore loco subeuntes intermittere et ab utroque latere instare et rem esse in angusto vidit, neque ullum esse subsidium quod submitti posset ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ut circino circumductum paene totum oppidum cingit, reliquum spatium, quod est non amplius pedum MDC, qua flumen intermittit, mons continet magna altitudine, ita ut radices eius montis ex utraque parte ripae fluminis contingant, hunc murus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ne eos frumento neve alia re iuvarent qui si iuvissent, se eodem loco quo Helvetios habiturum. Ipse triduo intermisso cum omnibus copiis eos sequi coepit. Helvetii omnium rerum inopia adducti legatos de deditione ad eum miserunt. Qui…
Julius Caesar, Gallic War
-
…in illa. Officioque pedum nymphe contenta duorum erigitur metuitque loqui, ne more iuvencae mugiat, et timide verba intermissa retemptat. Nunc dea linigera colitur celeberrima turba, nunc Epaphus magni genitus de semine tandem creditur esse Iovis ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…novi nam cotidie aliquid exspecto, confestim ad me et, si novi nihil, nostro more tamen ne patiamur intermitti litterulas. equidem non committam. Scr. Asturae it Id. Apr. a. . CICERO ATTICO S…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…colle sub castris constituit. Caesar ubi cognovit per Afranium stare, quominus proelio dimicaretur, ab infimis radicibus montis intermissis circiter passibus cccc castra facere constituit, et, ne in opere faciundo milites repentino hostium incursu exterrerentur atque opere…
Julius Caesar, Civil War
-
…in quae tua cohortatione incitatur futurum ; nam illum paratum, ut video, et ingressum pleno gradu cohortari non intermittemus, quo in dies longius discendo exercendoque se procedat. vos quid ageretis in re p ., cum has…
Cicero, Epistulae ad Familiares