intermittere

intermittere [CL] 1 to cause to cease temporarily, interrupt, discontinue, (repeated or continuous activity, use, practice, or sim.). b to interrupt or discontinue the use of. c (w. ref. to activity not yet begun) to postpone, put off. d (w. inf.) to cease, give up (doing etc.). e p. ppl. as adj.) interrupted, intermittent. non ‥ in terreno conversatus palatio propositum vitae caelestis intermisit Bede HE II 1 p. 75; coeperunt ‥ idolatriae, quam ‥ aliquantulum intermisisse videbantur, palam servire Ib. II 5 p. 91; nunc coeptum sermonem paulatim differendo ~o B. V. Dunst. 10; [ancilla] quod ‥ faciebat opus ~it Simil. Anselmi 88; ne ~atur aliquod vestigium [v. l. ali[qu]a vestigatio] ‥ priusquam omnis homo unam equitationem equitaverit [AS: þæt man ne forlæte nane æscan] (Quad.) GAS 176; [Henricus] lucernarum usum noctibus in curia restituit, qui fuerat tempore fratris intermissus W. Malm. GR V 393; absit ut ‥ studia ‥ aut omissa depereant aut intermissa tepescant Gir. EH pref. p. 224; Saxonicum bellum, quod quasi intermissum videbatur, rursus inchoatum R. Niger Chr. II 148.  b in septuagesimo pinguedo ~itur RegulC 34; ‘Gloria in excelsis Deo’ ~itur in diebus adventus Domini Ælf. EC 17; 1228 requisitus qualiter furce essent prostrate vel pola intermissa Feod. Durh. 269.  c eo ‥ [sc. rege Stephano] prosperum flamen prope portum exspectante nuntius venit ‥; unde intermissa navigatione Salesburiam reversus est Ord. Vit. XIII 24 p. 63; [rex] voti ‥ efficatiam, etsi animo non omisit, diutius tamen ‥ intermisit Chr. Battle f. 12.  d praesul ‥ numquam eorum quibus praelatus est curam ~it habere Bede Tab. 474; nec tamen ~ebat impudicus clericus sollicitare languentem [virginem] V. Chris. Marky. 45.  e interpolationis quattuor sunt cause, sc. fluxus materie ad locum putrefactionis et paulatim et intermissus ‥; intermissus autem est materia non collecta in aliquo membro Gilb. I 10v. 1. 2 a to omit, leave out; b (item from series; in quots., w. ref. to numbers). c to leave behind. d to neglect to perform, leave undone. a hujus, nomine intermisso, facit mentionem Abbo Floriacensis W. Malm. GP V 253.  b inter quos [numeros, sc. v, vii, ix] duo intermissi [sc. vi, viii] signant duplicem naturam unius Jesu Christi Abbo QG 22 (48); triplus ‥ †intermissus duoque numerus [l. intermissis duobus numeris] est reperiendus extracto solo ternario qui unum numerum ~it Odington 49.  c episcopus ‥ Podiensis et Tolosanus comes, sua iterum post se intermissa multitudine, aderant [cf. Baldricus Hist. Jerus. 1078A] Ord. Vit. IX 6 p. 499.  d 803 (11c) ut sciant omnes qui ejus sunt successores quod ipse numquam ~it quod Weogernense [sic] aecclesiae ad utilitatem recte pertinet CS 309. 3 a to place between, insert. b to engage in during an intervening period. a dum ‥ rex ‥ intermisisset cuneos sagittariorum suorum cuilibet aciei G. Hen. V 12 p. 82.  b cum ‥ intermissis tractatibus pars Gallorum suasisset comiti ut ‥ se redderet ‥, emiserunt Galli ‥ multitudinem equitum G. Hen. V 16. 4 to send (between), exchange: a (messenger or message); b (missiles, sc. in battle). a s1312 super quo nunciis intermissis ‥ negocium ad effectum deducitur Trokelowe 71; s1366 intermissis patri literis (v. conciliatorius).  b cum ‥ intermissis telis lanceis ferro et lapidibus ac invasivis aliis efferbuisset bellancium feritas G. Hen. V 21. 5 (by conf. w. intromittere, unless f. l. for that word; v. et. intromittere 6b): a to admit (person) , or ? f. l. b (w. de) to concern oneself with , or ? f. l. a 1407 quod nullus inposterum †amittatur [l. admittat] nec †recipiatur [l. recipiat] eum pro cive nec inter cives †~eret [l. ~at] BB Wint. 93.  b opus Marthe est cibare famelicos et opera misericordie inpendere quasi matrona; Maria autem de hiis non habet ~ere [ME: to entremeatin] AncrR 167.