interpono
interpono, to put between, place among, interpose, insert, intersperse
- I Lit.
- A Of place, constr. with acc. and dat., or inter with acc.: equitatus praesidia levis armaturae, Hirt. B. G. 8, 17; 13; 19: vestibus interponi eam (herbam) gratissimum, Plin. 21, 6, 20, § 43: ubi spatium inter muros ... pilae interponuntur, Caes. B. C. 2, 15: inter eos levis armaturae Numidas, Auct. B. Afr. 13: uti levis armatura interjecta inter equites suos interponeretur, id. ib. 20: sulcos, Cato R. R. 33, 3: ne interpositi quidem elephanti militem deterrebant, Liv. 37, 42: lateri vinculum lapides sunt, quos interposuere, ut, etc., Curt. 8, 10, 25.—
- B Esp.
- 1 To insert, interpose, introduce.—Of time: intercalariis mensibus interpositis, Liv. 1, 19, 6; cf.: inediam unius diei per singulos menses, Suet. Vesp. 20.—Of musical notes: iis sonis quos interposuerant, inserunt alios, Quint. 12, 10, 68.—Of words or language: ne inquam et inquit saepius interponeretur, Cic. Lael. 1: hoc loco libet interponere ... quantae, etc., Nep. Pelop. 3, 1: subinde interponenti precibus, quid respondebo, etc., Quint. 6, 3, 64: paucis interpositis versibus, Cic. Div. 1, 57, 131: aliquid, Quint. 2, 4, 12: verbum ullum, Cic. Quint. 4, 15; so, querelas, id. Q. Fr. 2, 3, 1: meam sententiam, Quint. 5, prooem. § 3. — Of a letter in a word: quibusdam (verbis litteram), Quint. 1, 5, 17.—Of a foot in verse: quibusdam (iambus) interpositus, id. 10, 1, 96.—
- 2 Of time, to let pass, permit to elapse, leave an interval: spatium ad recreandos animos, Caes. B. C. 3, 74: ejus rei causa moram interponi arbitrabatur, id. B. G. 4, 9, fin.: tridui mora interposita, after a delay of, id. ib. 4, 11; id. B. C. 1, 64; 3, 12; 75: nullam moram, Cic. Phil. 6, 1, 2: nullam moram, quin, etc., id. Ac. 1, 1: spatio interposito, some time after, id. Clu. 2, 5; Liv. 5, 5, 10: diebus aliquot interpositis, Varr. R. R. 3, 9: tempore interposito, Suet. Tib. 9; cf. id. Claud. 26; Plin. 25, 8, 49, § 88: hac interposita nocte, Liv. 44, 39.—
- 3 To mingle: frigidam (cibis), to drink cold water while eating, Plin. 28, 4, 14, § 55; cf.: condimentis cuminum, to mix with, id. 20, 15, 58, § 153.—
- C With personal objects, to introduce among, admit among, bring into, to bring into a feast, a society, among associates, etc.: quam sancta sit societas civium, dis immortalibus interpositis, etc., Cic. Leg. 2, 7, 16: aliquem convivio, Suet. Claud. 39: legatos familiaribus, id. Ner. 22. —
- II Trop., to interpose, introduce, put in the way, put forward.
- A In gen., as a hinderance, interference, reason, or pretext: Lentulus provinciam, quam sorte habebat, interposita religione, deposuit, Cic. Pis. 21, 50: neque ulla belli suspicione interposita, Caes. B. G. 4, 32: nulla interposita dubitatione, id. ib. 7, 40; Hirt. B. G. 8, 48; 52: interposita pactione, Just. 7, 6, 5: offensione aliqua interposita, Cic. Phil. 2, 4: nec colloquium interposita causa tolli volebat, Caes. B. G. 1, 42; Auct. B. Alex. 70: causam interponens collegas exspectare, Nep. Them. 7, 2: postulata haec ab eo interposita esse, quominus, etc., Cic. Att. 7, 15, 3: operam, studium, laborem pro sociis, id. Div. in Caecin. 19.—
- B Esp.
- 1 Of a judgment, decree, edict, oath, etc.: jurejurando interposito, Liv. 34, 25, 7; Suet. Caes. 85: jus eo die se non dicturum, neque decretum interpositurum, Liv. 3, 46, 3: ad decreta interponenda pecuniam occipere, Cic. Verr. 2, 2, 48, § 119; Suet. Tib. 33: judicium suum, Cic. Div. 2, 72, 150: poenas compromissaque, id. Verr. 2, 2, 27, § 66: exceptionem actioni, Dig. 44, 1, 2: intercessionem suam (of a tribune of the people), Val. Max. 6, 1, 10: tutor interponit auctoritatem suam, gives his authorization, Gai. Inst. 1, 190. —
- 2 Fidem interponere, to pledge one's word or credit: fidem suam in eam rem, Caes. B. G. 5, 36, 2: fidem reliquis interponere, jusjurandum poscere, ut, etc., id. ib. 5, 6, 6: fidem suam in re omni, Auct. B. Alex. 63: omni interposita fide, Caes. B. C. 3, 86: ut in eam rem fidem suam, si quid opus esse putaret, interponeret, Cic. Rosc. Am. 39, 114; cf.: sponsio interponeretur, Liv. 9, 9.—
- 3 Se interponere (in aliquid, or alicui rei; also with quominus or absol.), to interfere, intermeddle, engage in, set one’s self in the way: si te in istam pacificationem non interponis, Cic. Fam. 10, 27, 2: bello se, Liv. 35, 48: num ego me non interpono Romanis, Just. 3, 10, 11: num quem putas posse reperiri, qui se interponat, quominus, etc.? Cic. Vatin. 15: quid enim me interponerem audaciae tuae? expose myself, id. Phil. 2, 4, 19: ni tribuni plebis interposuissent se, Liv. 27, 6: tu vero, quod voles, facies; me nihil interpono, Cic. Q. Fr. 3, 4, 5.— Rarely, to interfere, interpose in behalf of any one: semper se interposuit, Nep. Att. 2, 4; 9, 5: Qui me mediis interposuerim Caesaris scriptis, i.e. by writing a continuation, Hirt. B. G. 8 praef. 3
- 1. ertussen plaatsen, zetten, leggen; ➤ ne interpositi quidem elephanti militem Romanum deterrebant (Liv.);
- 2. inlassen, invoegen [menses intercalarios; nullum verbum (in een redevoering)];
- 3. in context vermelden, aanvoeren; ➤ interponatur nomen civitatis? (Cic.);
- 4. onderschuiven [falsas tabulas]; vervalsen [rationes populorum];
- 5. (een tijd) (intussen) laten verlopen, laten verstrijken [spatium ad recreandos animos]; — pass. ertussen vallen of liggen; — ihb. ppp.; ➤ paucis diebus interpositis na verloop v.e. paar dagen; hoc spatio interposito ondertussen; tridui morā interpositā na drie dagen uitstel; hac nocte interposita;
- 6. als hulp, bemiddelaar, deelnemer laten optreden [testes; iudices]; — se ~ zich mengen, zich opdringen (abs.; m. dat.; in m. acc.; in m. abl.; m. quominus; ne) [bello; audaciae alcis zich verzetten tegen; in pacificationem]; ➤ semper se interposuit;
- 7. (metaf.) laten ingaan, laten gelden, inzetten [auctoritatem suam; decretum een besluit nemen; iudicium suum]; ➤ pro sociis operam, studium, laborem ~; nullā interpositā dubitatione zonder enige twijfel; nullā suspicione interpositā omdat er geen verdenking bestond;
- 8. (redenen) aanvoeren, voorgeven, voorwenden [causam; gladiatores als voorwendsel gebruiken]; ➤ causā interpositā onder het voorwendsel;
- 9. (zijn erewoord, een eed e.d.) verpanden, als garantie geven [ius iurandum; fidem suam in alqd, in re zijn woord op iets geven].
安於內。以物碍之。— aquam vino 放水於酒內。— auctoritatem suam 以已權禁之。— judicium suum 出己而擱之。— accusatorem 賄人以吿之。— se suamque fidem in eam rem 以身家保此事。— jusjurandum 誓言。— postulata 索數故以延日。— se ei rei 自入事内。— se ejus furori 敵彼怒。Me nihil interpono 吾不顧此事。Per interpositam personam 使他人辦。
Suggest a Translation
See an image
- to put between, place among, interpose, insert, intersperse: ubi spatium . . . pilae interponuntur, Cs.: ne interpositi quidem elephanti militem deterrebant, L.: lateri vinculum lapides sunt, quos interposuere, ut, etc., Cu.—In time, to insert, interpose, introduce: intercalariis mensibus interpositis, L.—In speech, to introduce, insert: hoc loco libet interponere . . . quantae, etc., N.: paucis interpositis versibus: verbum ullum.—Of time, to let pass, permit to elapse, leave, interpose: spatium ad recreandos animos, Cs.: tridui morā interpositā, after a delay of, Cs.: spatio interposito, some time after: hac interpositā nocte, L.—With personal objects, to introduce, make an associate of: quam sancta sit societas civium, dis inmortalibus interpositis, etc. —Of writings, to make insertions in, falsify, alter: rationibus populorum non interpositis.—Fig., to introduce, interpose, put forward, adduce, allege, use as a pretext, urge as an objection: decreta: iudicium suum: neque ullā belli suspicione interpositā, Cs.: accusatorem, make a pretext for delay: causam interponens conlegas exspectare, N.: operam, studium, laborem, apply.—To pledge, give, interpose: sponsio interponereter, L.: interpositā fide publicā, S.: in eam rem se suam fidem interponere, gave his word, Cs.—With se, to interfere, intermeddle, intrude, engage in, come in the way: ni se tribuni plebis interposuissent, L.: semper se interposuit, lent his aid, N.: te invitissimis his: se quo minus, etc., C., L.: te in istam pacificationem: me audaciae tuae.
-
…ab eo circumveniretur ; uterque cum equitatu veniret alia ratione sese non esse venturum. Caesar, quod neque conloquium interposita causa tolli volebat neque salutem suam Gallorum equitatui committere audebat, commodissimum esse statuit omnibus equis Gallis equitibus detractis eo…
Julius Caesar, Gallic War
-
…memoria, si orationis veritas et vitae fides. Suavis autem narratio est quae habet admirationes exspectationes exitus inopinatos, interpositos motus animorum, conloquia personarum, dolores iracundias metus laetitias cupiditates. Sed iam ad reliqua pergamus. C .…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…, et ea cupiditas qua per hosce annos in quibusdam iudiciis usus es, etiam in istius hominis desperati causa interponeretur. nunc vero, quoniam haec te omnis dominatio regnumque iudiciorum tanto opere delectat, et sunt homines quos libidinis…
Cicero, in Verrem
-
…ignarus. quis enim umquam qui paulum modo bonorum consuetudinem nosset, litteras ad se ab amico missas offensione aliqua interposita in medium protulit palamque recitavit quid est aliud tollere ex vita vitae societatem, tollere amicorum conloquia absentium quam multa…
Cicero, Philippicae
-
…et, nisi de via fessus esset, continuo ad nos venturum fuisse. quod cum audissemus, nullam moram interponendam putavimus quin videremus hominem nobiscum et studiis eisdem et vetustate amicitiae coniunctum ; itaque confestim ad eum ire perreximus .…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…ad Caesarem legatis auxilium ab eo petebant ; reliqua, ut poterant, incommoda per se sustinebant. et longo interposito spatio cum diuturnitas oppugnationis neglegentiores Octavianos effecisset, nacti occasionem meridiani temporis discessu eorum pueris mulieribusque in muro dispositis ,…
Julius Caesar, Civil War
-
…auderet, quam provinciam P. Lentulus, amicissimus huic ordini, cum et auctoritate senatus et sorte haberet, interposita religione sine ulla dubitatione deposuisset, eam sibi adsciscere, cum, etiam si religio non impediret, mos maiorum…
Cicero, in Pisonem
-
…ut meminissem quam personam impositam a vobis sustinerem. itaque bellum nefarium inlatum rei publicae cum viderem, nullam moram interponendam insequendi M. Antonium putavi, hominemque audacissimum qui multis nefariis rebus ante commissis hoc tempore imperatorem populi Romani oppugnaret…
Cicero, Philippicae
-
…omnibus auxiliis portas aperuit et se atque oppidum Caesari dedidit incolumisque ab eo conservatus est. Recepto Caesar Orico nulla interposita mora Apolloniam proficiscitur. eius adventu audito L. Staberius, qui ibi praeerat, aquam comportare in arcem atque…
Julius Caesar, Civil War
-
…dicam. vestrae sunt iam partes, iudices, in vestra mansuetudine atque humanitate causam totam repono. vos reiectione interposita nihil suspicantibus nobis repentini in nos iudices consedistis, ab accusatoribus delecti ad spem acerbitatis, a fortuna nobis ad…
Cicero, pro Sulla