interpretativus

interpretativus [ML] 1 a explanatory, expository. b significant, meaningful. a hermeneticon, i. ~um Garl. Dict. 134 (v. didascalicus a).  b [Adam] cujus dominationem notat nominis ejus ~a compactio; ut enim ait Augustinus [v. e. g. Aug. In Psalm. 95. 15] ‥ Gerv. Tilb. I 10 p. 891. 2 a implicit, not explicitly stated. b virtual, not actual. a jussio potentis ‥ aut vera aut ~a Neckam NR II 189 p. 342; quod si sit delectatio in parte rationali, utpote in cogitatione, sic non est peccatum mortale sine consensu vero vel ~o ‥; consensus ~us est per torporem vel ignaviam delectationem sordidam minime prohibere Peckham QR 83; si ‥ nec peccet consensu ~o Duns Sent. II xxviii 1. 6 p. 258; cum nullus possit alium licite judicare nisi in ipsum aliquam habeat jurisdictionem ordinariam vel delegatam veram vel ~am J. Burgh PO V 14 J f. 61. 2; rex, cum sit persona publica, non potest se bello exponere sine populi consensu vero vel ~o Major III 5.  b quando ‥ intrinsecus quis perturbatur illicite, sic quod excidit a caritate fratris contra quem irascitur, committit spirituale vel ~um homicidium, quia se ipsum occidit spiritualiter Wycl. Civ. Dom. II 237.