interpretatorius
interprĕtātōrĭus, a, um, adj. [interpretator],
- pertaining to an interpreter (late Lat.), Tert. ad Nat. 2, 4.
interpretātōrius, a, um (interpretor), zur Erklärung geeignet, Tert. ad nat. 2, 4.
interprĕtātōrĭus, a, um, propre à expliquer : Tert. Nat. 2, 4.