interquiesco
interquiesco, to rest awhile, pause
Could not find interquievisset in Logeion dictionaries.
interquievisset Verb: pluperfect active subjunctive 3rd singular of interquiesco
inter-quĭesco, quĭēvi, quĭētum, 3, v. n., to rest between whiles, rest a while, pause,
- I Lit., of persons: bibe, interquiesce, Cato R. R. 159: cum haec dixissem et paululum interquievissem, Cic. Brut. 23, 91. —
- II Trop., of things: dolor, Sen. Ep. 78: lites, Plin. Ep. 8, 21.
inter-quiēsco, quiēvī, quiētum, ere, dazwischen od. unterdessen ruhen, -ausruhen, eine Unterbrechung od. eine Pause eintreten lassen, innehalten, I) eig., v. Pers., beim Reden usw., cum haec dixissem et paulum interquievissem, bei einer kleinen Pause, Cic.: dicerem, quid impetus (haberet), si interquievisset, si intervallo surrexisset, Sen.: beim Lesen, interquiescere si liberet, Plin. ep.: im Fehlen, Sündigen, dum interquiescit (einen Stillstand macht), dum emendato similis est, Sen. – II) übtr., v. Zuständen: Iulio mense, quo maxime lites interquiescunt, wo gerade Gerichtsferien sind, Plin. ep.: dolor interquiescit, Sen.
interquĭēscō, (13) ēvī, ētum, ĕre, intr., se reposer par intervalles, cesser pendant un temps, avoir quelque relâche : interquiesce Cato Agr. 158, 2, prends un intervalle de repos ; Cic. Br. 91 ; Plin. Min. Ep. 8, 21, 2.
inter-quiēscō quēvī, —, ere,
- to rest awhile, pause: paululum.