inverecundia
invĕrēcundĭa, ae, f. [inverecundus],
- shamelessness, immodesty (post-class.), Arn. 4, 150; Tert. Apol. 7; Schol. Juv. 6, 456.
inverēcundia, ae, f. (inverecundus), die Unverschämtheit, Schamlosigkeit, Schol. Iuven. 6, 456 u. Eccl.: obduratus inverecundiā, Arnob. 4, 34.
~ia significatur in anima
scatet cathaclismus inconstantie, audacie, et procacitatis, ~ie mentiendi, fallendi
desiderium diviciarum generat ~iam
invĕrēcundĭa, (16) æ, f. , impudence : Arn. 4, 150 ; Schol. Juv. 6, 456.