inventarium
inventārĭum, ĭi, n. [invenio],
- a list, inventory (post-class.), Dig. 26, 7, 57; 27, 3, 1; 42, 5, 15 al.
inventārium, iī, n. (invenio), das Inventar, das Vermögensverzeichnis od. das Nachlaßverzeichnis, ICt.
~arium factum apud Sunning per W. decanum Sar’ A. D. MCCXX
cujus ~orium ‥ in scripto cirographato debet imbreviari
omnium bonorum [catalogi ] ‥ a tribus discrecioribus monasterii ‥ per modum ~arii fideliter conscribantur
statutum est quod de libris ecclesie, ornamentis et vestimentis, et aliis in ecclesia existentibus et in thesauraria ejusdem, fiat ~orium solempne
~ario bonorum ‥ defuncti
~orio de omnibus confecto
fecit ~arios ‥ de omnibus bonis monasterii
testamenta ‥ defunctorum probandum ~aria bonorum suorum ‥ exigendum
~aria plena et fidelia ‥ ~aria seu regestra
cujus ~arium ipse dominus S. scripsit
inventārĭum, ĭī, n. , inventaire : Ulp. Dig. 37, 9, 1.
Tutor, qui repertorium non fecerit, quod vulgo Inventarium appellatur. Occurrit non semel in Legibus Wisigoth. et apud Scriptores practicos.
Patronus sive præfectus cujusvis navigii, eligens ob adversam tempestatem seu aliam justam causam, facere jactum pro salvatione navigii, et ejus Inventarii, et hominum, et mercium, teneatur ante jactum alicujus rei facere consultam cum omnibus officialibus navigii et mercatoribus in eo existentibus.
INVENTARIUM
INVENTA´RIUM[HERES]
Inventarium
A list or inventory.