inviolate
inviolate, inviolably
invĭŏlātē, adv., v. inviolatus fin.
inviolātē, Adv. (inviolatus), I) unverletzt, memoriam nostri pie inviolateque servabitis, Cic. de sen. 81. – II) unverletzlich, iusiurandum apud Romanos inviolate sancteque habitum servatumque est, Gell. 6 (7), 18, 1.
invĭŏlātē, (16) inviolablement, dʼune manière inviolable : Cic. CM 81 ; Gell. 6, 18, 1.
inviolātē
adv.
- inviolatus, inviolably: memoriam nostri servare.