inviscero
in-viscĕro, āvi, ātum, 1, v. a., to put into the entrails (post-class.).
- I Lit.: aliquid canibus, Nemes. Cyn. 214. —
- II Trop.: caritas inviscerata in cordibus nostris, deeply rooted, Aug. Serm. 24.
in-viscero, āvī, ātum, āre (viscera), in die Eingeweide hineinfügen, alqd canibus, Nemes. cyn. 215. – bildl., sibi quodam modo inviscerarunt (prägten tief ein), quod dominus dixit, Augustin. serm. 330, 1: invisceratus cordi tuo timor domini, tief eingewurzelt, Augustin. epist. 266, 1: u. so caritas inviscerata in cordibus nostris, Augustin. serm. 24 (?).
invīscĕrō, āvī, ātum, āre (viscera), tr., mettre dans les entrailles : Nemes. Cyn. 214 || enraciner profondément : Aug. Serm. 24.