invinius
invīnĭus, a, um, adj. [2. in-vinum],
- that abstains from wine (post-class.), Ap. Met. 11, 23, 12.
invīnius, a, um (in u. vinum), sich des Weines enthaltend, Apul. met. 11, 23.
invīnĭus, a, um (in, vinum), qui ne boit pas de vin : Apul. M. 11, 23.