invisitatus
invisitatus, unseen, unknown
in-vīsĭtātus, a, um, adj., not seen.
- I Unseen, invisible: sidera, Vitr. 9, 1, 4: (potestatum) forma invisitata, vis cognita, Ap. Flor. p. 348, 16. —
- II Not visited: nulla civitas, Quint. Decl. 12, 18. —
- III Unseen, unknown: quae est enim forma tam invisitata, tum nulla, quam non sibi ipse fingere animus possit? Cic. Div. 2, 67, 138 B. and K.: acies inaudita ante id tempus invisitataque, Liv. 4, 33, 1; Gell. 5, 14, 7.—
- B Transf., uncommon, new, strange: pro di inmortales! speciem humanam invisitatam, egregiam, indignam clade, Att. ap. Non. 225, 32 (Trag. Fragm. v. 340 Rib.): formas hominum invisitatas cernere, Liv. 5, 35, 4: simulacra, Curt. 5, 5, 7: avis invisitata specie, Tac. H. 2, 50.
invīsitātus, a, um (in u. visito), ungesehen, I) = unsichtbar (Ggstz. visitatus), sidera, Vitr. 9, 1, 4. – II) = unbesucht, civitas, Ps. Quint. decl. 12, 18. – III) ungesehen = ungewöhnlich, ganz neu, selten, species humana, Acc. fr.: magnitudo, Cic.: forma, Cic. u. Liv.: species, Tac.: simulacra, Curt.: arbor, belua, Curt.: nova acies, inaudita ante id tempus invisitataque, Liv.: invisitata spatia camporum, Sen.: invisitata genera alitum, Plin.: si quando quid invisitatum dignumque cognitu advectum esset, Suet.: Compar., hominum nescias invisitatius an inauditius genus, Iul. Val. 3, 14 (17). – m. Dat., invisitati antea alienigenis, Liv.: animalia invisitata ceteris gentibus, Curt.: invisitatae barbaris formae, Iustin.
fas non est talem nos regni nostri ~atum preterire patronum
invīsĭtātus, (12) a, um, ¶ 1 non visité : Ps. Quint. Decl. 12, 18 ¶ 2 non vu, inaccoutumé, tout nouveau, extraordinaire : magnitudine invisitata Cic. Off. 3, 38, dʼune grandeur extraordinaire, cf. Div. 2, 138 ; Phil. 11, 2 ; Liv. 4, 33, 1 ; 5, 35, 4 ; Tac. H. 2, 50.
in-vīsitātus
adj.,
- unseen, unknown: forma: acies, L.: alienigenis, L.—Extraordinary, uncommon, new, strange: supplicia: formae hominum, L.: simulacra, Cu.